Ùrodzy\u0142 sã 22 rujana 1907 r. w Strëszi Bùdze kòl Mirochòwa (kartësczi pòwiôt). Pò spòdleczny szkòle (1914-21) ùczi\u0142 sã w Pa\u0144stwowym Seminarium Nauczycielskim M\u0119skim w Kòscérznie (1921-26), a tej robi\u0142 za szk\u00f3lnégò w Kartuzach. Pò rokù òstô\u0142 przenios\u0142i do szkò\u0142ë w Miszewie, w jaczi robi\u0142 do 1934 r. W 1930 r. ò\u017ceni\u0142 sã z Aniel\u0105 R\u00f3mpsk\u0105 (sostr\u0105 Jana R\u00f3mpsczégò), z chtërn\u0105 miô\u0142 sz\u00f3stkã dzecy.<\/p>\n
T. bé\u0142, wesp\u00f3\u0142 z A. Labùd\u0105, za\u0142\u00f3\u017cc\u0105 Zrzeszenia Regionalnego Kaszub\u00f3w (1929 r.) ë cz\u0105dnika Zrzesz Kaszëbskô (pierszi numer ùkôzô\u0142 sã w 1933 r.). Miô\u0142 ùdzél w sp\u00f3\u0142dzelni Gryf, jakô wëdôwa w latach 1931-34 cz\u0105dnik Gryf. W 1934 r. T., za dzejanié na kaszëbsczim g\u00f3nie, òstô\u0142 przenios\u0142i do robòtë w szkòle w Rogòznie w Wiôlgòpòlsce. Òd 1936 r. do 1939 r. mieszkô\u0142 ë robi\u0142 w T\u0142ukawach. W 1940 r. wr\u00f3cy\u0142 na Kaszëbë.<\/p>\n
W 2. swiatowi wòjnie T. nôprz\u00f3d robi\u0142 w Gminnym Ùrzãdze w Swi\u00f3nowie jakno kasjéra (1940-43), p\u00f3zni trafi\u0142 do Wehrmachtu. Pò zakù\u0144czenim wòjnë òstô\u0142 wzãti do armii Andersa, a pòtemù przez Neapòl ë Angliã wr\u00f3cy\u0142 w 1946 r. na Kaszëbë. <\/p>\n
Pò wòjnie T. zacz\u0105\u0142 robic w szkòle nr 4 w Wejrowie. W 1953 r. ò\u017ceni\u0142 sã drëd\u017ci rôz. Jegò bia\u0142k\u0105 òsta Leòkadia Czajowô. <\/p>\n
T., pò wòjnie, znôw zacz\u0105\u0142 dzejac na kaszëbsczim g\u00f3nie. Bé\u0142 przë redagòwanim òdrodzonégò cz\u0105dnika Zrzesz Kaszëbskô, a té\u017c wëdôw\u00f3négò tedë cotidzeniowégò dodôwkù Chëcz. W latach 1950-60 czerowô\u0142 karnã spiéwôk\u00f3w w Wejrowie. Bé\u0142 jednym z za\u0142\u00f3\u017cc\u00f3w Kaszëbsczégò Zrzeszeniô (1956; p\u00f3zni, òd 1964 r., Kaszëbskò-Pòmòrsczé Zrzeszenié), a té\u017c bez d\u0142ëgszi czas przédnikã wejrowsczégò partu ny òrganizacji. Bé\u0142 té\u017c jednym z za\u0142\u00f3\u017cc\u00f3w Mùzeùm Pismieniznë ë Mùzyczi Kaszëbskò-Pòmòrsczi w Wejrowie (1968). <\/p>\n
W 1967 r. T. przeszed\u0142 na emeriturã. W 1979 r. òstô\u0142 przëjãti do Zwi\u0105zku Polskich Literat\u00f3w. Ùmar\u0142 3 séwnika 1989 r. w Wejrowie, tam té\u017c je pòchòw\u00f3ny.<\/p>\n
T. zadebiutowô\u0142 w 1930 r. w Chëczë Kaszëbskji wëjimkã òpòwiôdaniô Na szlachù zbrodnié<\/i>. Jakno pòeta zadebiutowô\u0142 rok p\u00f3zni w Gryfie wiérzt\u0105 Piesniô S\u0142awë: Do Wòlé<\/i>. Dokôzë lëteracczé T. ùkôzywa\u0142ë sã té\u017c w Grifie Kaszëbskim, Zrzeszë Kaszëbskji (ë ji dodôwkù Chëcz; w Zrzeszë… ùkôza sã mitologicznô pòema T. Pòs\u0142a\u0144c – Biôtczi mòrsczégò bòga)<\/i>, Echu Ziemi Wejherowskiej, Kaszëbach ë Pomeranii (dze miô\u0142 sw\u00f3j dzélëk Domôcy n\u00f3rcyk, w jaczim miô\u0142 drëkòw\u00f3né felietonë na kaszëbsczé témë). <\/p>\n
T. wëdô\u0142 trzë, wszëtczé pò kaszëbskù, zbiérczi wiérzt\u00f3w: Moja stegna<\/i> (1970), Odecknienié<\/i> (1977), ë dlô dzecy Uk\u0142ôdk dlô dzôtk<\/i> (1975). Jegò tekstë s\u0105 té\u017c w zbiérkù Do Pami\u0119tnika<\/i> òfiarow\u00f3nym ks. Grëczë z òrãdzë jegò primicj\u00f3w (1939). <\/p>\n
Dokôzë T. nalaz\u0142ë sã w pôranôstu antologiach m.jin. L. Roppla Ma jesma od morza<\/i> (1963), R. Rosiaka Od Bugu do Tatr i Ba\u0142tyku<\/i> (1965), S. Jo\u0144czika Pog\u0142osy ziemi<\/i> (1971), F. Neureitera Kaschubische Anthologie<\/i> (1973), É. Kami\u0144sczégò Westrz\u00f3d dôczi<\/i> (1977), E. ë E. Prëczkòwsczich Mësla dzecka. Antologiô kaszëbsczich wiérzt\u00f3w dlô dzôtk\u00f3w i m\u0142odzëznë<\/i> (2001).<\/p>\n
T. zajimô\u0142 sã té\u017c pisanim mùzycznëch dokôz\u00f3w, a té\u017c zbiéranim lëdowëch. W 1935 r. wëdô\u0142 Kaszebskji pjesnjôk. Dzél I<\/i> – zbiér piesni\u00f3w z tekstama A. Labùdë, J. R\u00f3mpsczégò, swòjima ë lëdowima. W 1958 r. Karno Sztudér\u00f3w Kaszëb\u00f3w Ormuzd wëda\u0142o dwa zestawë jegò kaszëbsczich spiéwk\u00f3w. Òkr\u00f3m tegò wësz\u0142ë jesz trzë zbiérczi mùzycznëch dokôz\u00f3w T.: Rodnô zemia<\/i> (1974), Moja chëcz<\/i> (1978) ë Lecë choranko<\/i> (1980; 2. wëd. ùfùlow. – 1997). <\/p>\n
Ju pò smiercë T. ùkôzô\u0142 sã jegò S\u0142ownik polsko-kaszubski<\/i> (1994), chtëren nôùkòwò przërëchtowô\u0142 J. Tréder.<\/p>\n
Dokôzë Trepczika dolmaczoné s\u0105 na niemiecczi, s\u0142owe\u0144sczi, \u0142u\u017cëcczi, breto\u0144sczi ë biô\u0142orusczi.<\/p>\n
W 1967 r. razã z bia\u0142k\u0105 òstô\u0142 wëprzédniony Medalã Stolema.<\/p>\n
Ù\u017ciwô\u0142 przezwëstka: Mërk, a té\u017c kriptonim\u00f3w, m.jin. J. T.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Z ksi\u0105\u017cki<\/p>\n
Dzëczé gãsë. Antologiô kaszëbsczi pòezji (do 1990 r.)<\/i>
\nprzërëchtowalë
\nR\u00f3man Drzé\u017cd\u017c\u00f3n, Grégòr Jarosz Schramke<\/b>
\nWëdôwizna Region, Gdiniô 2004
\nISBN 83-89178-55-9<\/p>\n