Sztefan Fëkùs ur. sã 9 gromicznika 1920 r. w Lëzënie (wejrowsczi pòwiôt). Tam té\u017c w 1934 r. skù\u0144czi\u0142 spòdleczn\u0105 szkò\u0142ã. Pòtemù robi\u0142 w òkòlim Lëzëna kòl gbùr\u00f3w ë rzemieslnik\u00f3w, a té\u017c kr\u00f3tkò w gòscëcy\u0144sczi Fabryce Mebli i Krzese\u0142. W 1938 r. zg\u0142oszë\u0142 sã do wòjska. S\u0142u\u017ci\u0142 w òrchestrze 16. pù\u0142kù ù\u0142an\u00f3w w Bëdgòszczë. Do niemiecczégò pòjmaniô trafi\u0142 14 séwnika 1939 r. Z lagru òstô\u0142 wës\u0142\u00f3ny do maj\u0105tkù Szlepkòw na mùsowé robòtë, dze bé\u0142 do kù\u0144ca wòjnë. W Szlepkòw, w 1940 r., ò\u017ceni\u0142 sã z Pelagi\u0105 Wron\u0105.<\/p>\n
Pò wòjnie F. wr\u00f3cy\u0142 na kr\u00f3tkò do Lëzëna, a pòtemù przecygn\u0105\u0142 do Lãbòrga, dze zacz\u0105\u0142 robic w PKP, nôpierw jakò manewrowi, a tej jakno kònduktor ë czerownik banë. W 1961 r. F. zaòczno skù\u0144czi\u0142 Technikum Kolejowe w Bëdgòszczë. Òkr\u00f3m warkòwi robòtë w PKP bé\u0142 té\u017c bez d\u0142ud\u017cé lata kòrespòndentã wiela gazét\u00f3w m.jin. Sygna\u0142\u00f3w, S\u0142owa Powszechnego, Gwiazdy Morza ë Pomeranii.<\/p>\n
W 1980 r. przeszed\u0142 na emeriturã.<\/p>\n
F. zacz\u0105\u0142 pisac ju w niemiecczim pòjmanim. Tam pòwstôwa\u0142ë binowé dokôzë a té\u017c dzénnik. Debiutowô\u0142 r\u00f3wnak wiele p\u00f3zni, bò w 1961 r. w Kaszëbach Gôdk\u0105 ò rëbôkach<\/i>. Òd kù\u0144ca 60. lat wiérztë ë feliet\u00f3në pùblikòwô\u0142 w Biuletynie Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego (òd 1969 r. Pomerania). W 1985 r. ùkôzô\u0142 sã zbiérk wiérzt\u00f3w pt. Moje miasto<\/i> – napis\u00f3ny w dzélu pò kaszëbskù, a té\u017c pò pòlskù.<\/p>\n
Pòeticczé dokôzë F. mò\u017ce nalezc w pôru antologiach m.jin. Modri strunie<\/i> (dokôzu zbiorowim pòd przédnictwã W. Czedrowsczégò; 1973).<\/p>\n
Wiele jegò wiérzt\u00f3w je w rãkòpisach.<\/p>\n
F. dejade to przede wszëtczim prozajik. Do terô ùkôza\u0142ë sã drëkã (wszëtczé pò kaszëbskù): autobiograficznô pòwiésc ò wòjnowëch czasach Pojma\u0144czicë<\/i> (1981) ë pòwiôstczi zebr\u00f3né w dwùch zbiorach: Jak to prz\u00f3de biwa\u0142o<\/i> (1999) ë Tak té\u017c biwa\u0142o<\/i> (2003).<\/p>\n
Òkr\u00f3m tegò F. napisô\u0142 té\u017c dosc tëli binowych dokôz\u00f3w m.jin. Strach<\/i>, Òbarchnia\u0142i jad\u0105<\/i>, Gwiôzdka z Lëzëna<\/i>, Wszëtcë swòji<\/i>. Jak do terô ni\u017c\u00f3den z nich nie ùkôzô\u0142 sã ks\u0105\u017ckòwò.<\/p>\n
W 1992 r. F. wëdô\u0142 ks\u0105\u017ckã pòswiãc\u00f3n\u0105 swòji domôcy wsë, pt. Historia wsi Luzino i okolic w latach 1871-1985<\/i>.<\/p>\n
F. wielerazowò dobiwô\u0142 w lëteracczich kònkùrsach m.jin. Lëteracczim Kònkùrsu miona M. Stryjewsczégò, w jaczim wër\u00f3\u017cniony bé\u0142 ja\u017c 8. razë.<\/p>\n
W 1981 r. Karno Sztudér\u00f3w Pòmoraniô przëzna jemù Medal Stolema.<\/p>\n
Swòjé wiérztë ë feliet\u00f3né pòdpisowô\u0142 przezwëstkã Stach z Laboerka.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Z ksi\u0105\u017cki<\/p>\n
Dzëczé gãsë. Antologiô kaszëbsczi pòezji (do 1990 r.)<\/i>
\nprzërëchtowalë
\nR\u00f3man Drzé\u017cd\u017c\u00f3n, Grégòr Jarosz Schramke<\/b>
\nWëdôwizna Region, Gdiniô 2004
\nISBN 83-89178-55-9<\/p>\n