Henryk Hewelt

Wdôr o chëczë

Mechã zarosła scana

i dak stôri chëczë,

òna na schiłkù dzys stanã,

kùńczi służebné żëcé.

Pòdwòrzé jak òtłóg gòłé,

bëlëca, òstã zarôstô.

Cëszô- nicht nie zawòłô

Le pòmión wieków tu òstôł.

Jesz stôrô biédã tu klepie,

Pò scanach sënie ji céń,

zazérają jesz w òkna slepé:

Dłudżi zymk, szari dzéń.

Tich lat ju minãło wiele,

chëcz stôrô niejedno widza,

niejedno tu bëło wieselé

niejedna trzaskawica szła.

Pajk mô sã dobrze w ny chëczë,

nicht mù dzys jadrów nie zriwô

a wòda le dzurama cecze,

kroplama czas òdmierziwô.