Bożena Szymańska

Stanął so Christus

Stanął so Christus na drodżi rozkraczim

Na krzyżu zmùrszałim, òd słuńca zbielałim.

Przëchôdôł tu przódë pòkùtnik z mòdlëtwą,

A fùrmón na wòzu dżał głowã nôbòżno.

Czasã chtos przëzdrzôł sã òkã lëtosnym,

A czasã przesłôł żôrotné wezdrzenié,

A terô tëli tąd lëdzy przechôdô,

Spieszą dzes chùtkò, kôżden w swòjã stronã.

W głowie mëslë doczesné,

A òczë zazdrzóné dzes w przińdné deje

I lë nicht Bòżi Mãczi nie pòstrzégô.

Takô mizernô, skrziwionô i cëchô

Dëcht nié dzysdniowô, stąd niewidocznô,

A Jezës tam stanął i z żôlu zapłakôł.