Antoni Peplińsczi

[Antoni Pepliński]

(1918 – 1995)

Ùrodzył sã 26 łżëkwiata 1918 r. w Wiôldżim Klinczu (kòscérsczi pòwiôt). Za knôpiczich lat mieszkôł w Łësniewkù-Dwòrze kòle Srôkòjc, tam téż chòdzył do spòdleczny szkòłë. W cządze 1931-39 ùcził sã w gimnazjum w Kòscérznie. Òb 2 swiatową wòjnã robił na gbùrstwie starszëch, a pò ni pòszedł na teòlogiczné sztudia do Wëższégò Dëchòwnégò Seminarium w Pelplinie. W 1950 r. òstôł wëswiãcony na ksãdza. Do 1957 r. béł wikarim w Chòjnicach, a pòtemù dostôł probòstwò w Pawłowie kòl Chòjnic. W latach 1959-83 béł probòszczã w Czôrnowie kòl Tornia, a òd 1983 r. w Mscëszéjcach. Tam, razã ze swòjim bratã Aleksym, prowadzył teatralné karno.

P. ùmarł 6 zélnika 1995 r. w Mscëszéjcach. Tam téż òstôł pòchòwóny na smãtôrzu kòl kòscoła.

Jakno pòeta P. zadebiutowôł w 1946 r. w Chëczë (dodôwkù do Zrzëszy Kaszëbskiej). Jegò dokôzë ùkôzałë sã pózni m.jin. w cządnikach Kaszëbë ë Pomerania, a téż czile antologiach, m.jin. L. Roppla Ma jesma od morza (1963), L. Roppla Wybór współczesnej poezji kaszubskiej (1967), F. Neureitera Kaschubische Anthologie (1973), Modrej strunie (dokôzu zbiorowim pòd przédnictwã W. Czedrowsczégò; 1973), E. ë E. Prëczkòwsczich Mësla dzecka. Antologiô kaszëbsczich wiérztów dlô dzôtków i młodzëznë (2001).

W 1973 r. òstôł wëdóny, jedurny jak do terô, zbiérk jegò wiérztów, zatitlowóny Niech szëmi las. Wikszosc pòeticczich dokôzów P. je wcyg w rãkòpisach.

P. béł téż kòmpòzytorã. Pisôł m.jin. kòlãdë ë piesniczczi, co szlachùją za lëdowima. Wiele z nëch je wëzwëskiwónëch bez lëdowé karna np. spiéwka Stëdnicczié jezora (spiéwóné jakno Kaszëbsczé jezora). Je autorã zbiérkù Kaszëbë wołają nas. Kaszëbsczié piesniczczi (1988), w chtërnym nalazło sã 30 mùzycznëch dokôzów z nótama. W rãkòpisu Moje spiéwë je 131 piesniów.

W 1967 r. P. założił duet mùzyczny (pózni przesztôłcony w kwartet ò mionie Di-dana). Karno to spiéwało jegò piesnie nawetka za greńcama Pòlsczi. Dokôzë ne bëłë téż emitowóné w Pòlsczim Radio.

W 1988 r. òstôł ùhònorowóny przëznôwónym bez Karno Sztudérów Pòmeraniô Medalã Stolema.